Pyotr Çaykovski'nin Rokoko Varyasyonları, klasik döneme dönük bir özlemle yazılmıştır. Orkestra dokusu incedir ve on sekizinci yüzyıl orkestrasının ölçüsüne yakın durur. Eser bir tema ve onu izleyen varyasyonlardan oluşur. Ancak bugün en çok çalınan biçim, bestecinin yazdığı sıra değildir.
Eseri ilk seslendiren viyolonselci varyasyonların sırasını değiştirmiş, birini de çıkarmıştı. Bu düzenleme uzun yıllar standart olarak kaldı. Bestecinin özgün sırası daha sonra yayımlandı ve bugün her iki biçim de çalınıyor. Bu durum, icracının metin üzerindeki yetkisi tartışmasının somut bir örneğidir.
Teknik açıdan eser hafiflik ister; ağır bir ton klasik üslubu bozar. Yay orta bölgede kullanılır ve temas noktası tuşeye doğru kaydırılır. Vibrato dar ve seçilidir; sürekli vibrato bu üslupta yabancı duyulur. Hızlı varyasyonlarda netlik aranır ve her nota ayrı duyulmalıdır.
Ağır varyasyon eserin şarkı söyleyen anıdır ve tempo belirgin biçimde düşer. Kadans bölümü icracıya kısa bir serbestlik alanı bırakır.
Kadans bölümü bu eserde ayrıca çalışılır. Kısadır ama klasik üslubun bütün ölçüsünü taşır; ağır bir ton ya da geniş bir vibrato burada hemen yabancı duyulur.
Derslerimizde Rokoko Varyasyonları, sıralama tercihi konuşularak ve klasik üslup ölçüsüyle çalıştırılır.