Üçüncü süit do majördedir ve altı süit içinde en parlak duyulanıdır. Bunun nedeni yorum tercihi değil, doğrudan çalgının akordudur. Do majör dizisinin sesleri viyolonselin açık telleriyle sık sık örtüşür ve rezonans genişler. Prelüd inen bir gam çizgisiyle açılır; bu açılış süitin en tanınan anlarından biridir.
Orta bölümde uzun bir pedal ses üzerinde gerilim birikir ve çözülüş uzun tutulur. Allemande geniş bir nefesle ilerler; burada acele etmemek ana teknik konudur. Courante hareketlidir ve açık tellerin yardımıyla kolay parlar; bu parlaklık denetlenmezse yüzeysel duyulur. Sarabande sade yazılmıştır ve çok sesli dokusu ikinci süittekinden daha seyrektir.
Seyreklik burada bir eksiklik değil, sesin uzamasına bırakılan alandır. Bourrée çifti menuetlerin yerini alır ve süite dans karakterini en açık taşıyan bölümdür. Birinci bourrée neşeli, ikincisi minör ve içe dönüktür; ikisi arka arkaya çalınır. Gigue sıçrayan bir ritimle kapanır ve prelüddeki parlaklığa geri döner.
Bu süit çoğu kursiyerde ilk süitten sonraki ikinci durak olur. Çalışmaya prelüd ve bourrée ile başlanır; ikisi de kısa sürede bütün duyurur.
Rezonansın bu kadar açık olması bir tuzak da taşır. Çalgı kendiliğinden dolduğu için kursiyer yay ayarını gevşetebilir; bu gevşeme başka bir tonda çalışıldığında hemen görünür hâle gelir.
Derslerimizde üçüncü süit, açık tel rezonansı ve dans karakteri gözetilerek çalıştırılır.