Altı süitin ikincisi re minördedir ve birinciden sonra çalışıldığında ton farkı hemen duyulur. Re minör viyolonselde açık tellerle desteklenen bir tondur; bu, koyu rengi kaybettirmeden rezonans sağlar. Prelüd kırık akor dokusuyla başlar ama birinci süitin dönen hareketinden farklıdır. Burada çizgi yukarı doğru tırmanır ve gerilim kademeli olarak birikir.
Doruk noktasından sonra gelen iniş, süitin bütün karakterini belirler. Allemande süslüdür; küçük nota değerleri ana çizgiyi örtmeden söylenmelidir. Bu bölümde en sık görülen sorun süslemelerin ritmi ağırlaştırmasıdır. Courante hızlı ama ölçülüdür; minör tonda hız, neşeden çok tedirginlik üretir.
Sarabande bu süitin en çok çalınan bölümüdür ve tek başına da programlara alınır. Çok sesli yazısı nedeniyle akorların hangi sesinin taşınacağı önceden kararlaştırılır. Menuetler arasındaki majör bölüm kısa bir açılma sağlar ve dönüşte minör daha koyu duyulur. Gigue kapanışı sertleştirir; burada aranan parlaklık değil kararlılıktır.
Çalışma sırası birinci süitteki gibi kurulur ama sarabande daha erken açılır. Çünkü bu bölüm, süitin ton anlayışını en açık gösteren yerdir.
Tekrarlar bu süitte ayrıca düşünülür. Her bölme iki kez çalınır ve ikinci söyleyişte süsleme ya da dinamik değişikliği beklenir; birebir tekrar dans karakterini de yorumu da düzleştirir.
Derslerimizde ikinci süit, minör tonun rezonansı ve sarabandenin çok sesli yazısı üzerinden çalıştırılır.