Gabriel Fauré'nin Elegie'si viyolonsel ve piyano için yazılmış tek bölümlük bir eserdir. Besteci daha sonra eseri orkestra eşliğiyle de düzenlemiştir. Eser resital programlarında ve dinletilerde sık yer alır; süresi kısa, etkisi güçlüdür. Yapı üç bölmelidir: koyu bir açılış, hareketlenen bir orta bölüm ve açılışın dönüşü.
Açılış do minördedir ve çizgi çalgının orta bölgesinde ilerler. Bu bölgede ton kolay dolu duyulur; asıl konu hacim değil, cümlenin yönüdür. Her cümlede tek bir hedef ses seçilir ve öncesi hazırlık, sonrası çözülme olarak kurulur. Orta bölüm hızlanır ve doku yoğunlaşır; burada gerilim biriktirilir.
En sık yapılan hata bu bölümde tempoyu erken açmak ve dönüşü etkisiz bırakmaktır. Dönüş bölümü açılışla aynı notaları taşır ama artık aynı yerde durmaz. Bu nedenle ikinci söyleyişte dinamik ve renk bilinçli olarak değiştirilir. Kapanış sönerek biter; son sesin ne kadar tutulacağı önceden kararlaştırılır.
Eser orta düzeyde açılabilir ve yorum çalışması için elverişli bir malzemedir. Çünkü teknik güçlük düşük, ifade sorumluluğu yüksektir.
Eser hem sınav hem dinleti repertuvarında yer alır. Süresi kısa olduğu için bir programın açılışına ya da kapanışına kolayca yerleşir ve ağır bir eserden sonra soluk alanı açar.
Derslerimizde Elegie, cümle hedefi ve dönüş bölümünün yeniden renklendirilmesi üzerinden çalıştırılır.