Dördüncü süit mi bemol majördedir ve altı süit içinde en az çalınanlardandır. Nedeni müzikal değil, tümüyle çalgısaldır. Mi bemol majör viyolonselin açık telleriyle neredeyse hiç örtüşmez. Bu, rezonans desteğinin ortadan kalkması ve entonasyonun tümüyle sol ele kalması anlamına gelir.
Ayrıca bu tonda parmaklar arası mesafeler alışılmış kalıpların dışına çıkar. Prelüd baştan sona kırık akorlarla ilerler ve uzun bir dayanıklılık ister. Bu bölümde en sık görülen sorun yay dağılımının orta bölümde tükenmesidir. Allemande geniş aralıklar taşır; parmak numaraları önceden yazılmadan güvenli çalınamaz.
Courante hızlıdır ve tel geçişleri sıklaşır; sağ kol açısı burada belirleyici olur. Sarabande sade yazılmıştır ve süitin en çok nefes alan bölümüdür. Bourrée çifti hareketi geri getirir ve süiti dansa bağlar. Gigue kapanışta yeniden geniş aralıklara döner ve dayanıklılığı sınar.
Bu süit ileri düzeyde açılır; erken açıldığında entonasyon güveni sarsılabilir. Çalışma önce yavaş tempoda ve parmak numaraları sabitlenerek yürütülür.
Bu süiti çalışmak başka eserlere de doğrudan yarar sağlar. Rezonans desteği olmadan kurulan entonasyon, kursiyerin kulağını her tonda çalışmaya hazırlar ve konum güveni belirgin biçimde artar.
Derslerimizde dördüncü süit, parmak numarası planı ve yay dağılımı üzerinden ileri düzeyde çalıştırılır.