Pieter Wispelwey, Bach süitlerini kariyerinin farklı dönemlerinde birden çok kez kaydetti. Bu, viyolonsel repertuvarında sık rastlanan ama az konuşulan bir durumdur. Aynı eserin farklı kayıtları, icracının değişimini doğrudan belgeler. Karşılaştırma yapıldığında tempo, süsleme ve renk tercihlerinin kaydığı görülür.
Bu kaymalar rastgele değildir; birikmiş bilginin sonucudur. İlk kayıtlar genellikle daha kararlı ve daha az esnektir. Sonraki kayıtlarda serbestlik artar ve kararlar daha kişisel hâle gelir. Bu eğilim birçok icracıda görülür ve olgunlaşmanın bir işareti sayılır.
Wispelwey ayrıca akort yüksekliği konusunda tercihler yapar. Dönem uygulamalarında akort bugünkünden farklı yüksekliklerde kurulurdu. Bu tercih çalgının tınısını ve tel gerginliğini doğrudan değiştirir. Kayıtlarda bu fark duyulur ve karşılaştırmalı dinleme için elverişli bir örnek sunar.
Kursiyer için buradaki ders, yorumun sabit olmadığıdır. Bir eser bir kez çözülüp bırakılmaz; yıllar içinde yeniden açılır. Bu nedenle eski kayıtlar silinmez, karşılaştırma için saklanır.
Aynı eserin farklı kayıtları arasındaki fark yalnız yorumdan gelmez. Kullanılan çalgı, yay ve akort yüksekliği de değişmiştir; karşılaştırma yapılırken bu değişkenler ayrıca not edilir.
Derslerimizde kursiyerin kendi eski kayıtları, ilerlemenin belgesi olarak düzenli biçimde saklanır.