Antonio Janigro, hem solist hem topluluk yöneticisi olarak çalışmış bir viyolonselciydi. Solo kariyerinin yanında bir yaylı topluluk kurdu ve uzun yıllar yönetti. Bu ikili konum yorumunda doğrudan iz bırakır. Solo çalarken bile doku bilinci öndedir; çizgi armonik zemine göre konumlanır.
Topluluk yönetimi, giriş anlarına ve bitişlere olağandışı bir dikkat kazandırır. Bu dikkat kayıtlarda net biçimde duyulur; cümle sonları kesin ve ortaktır. Janigro barok ve klasik repertuvara geniş yer ayırdı. O dönemde bu repertuvar bugünkü kadar yaygın seslendirilmiyordu.
Yaklaşımı dönem çalgısı hareketinin öncesindedir ama netlik arayışı o yönü haber verir. Tonu incedir ve gereksiz ağırlıktan kaçınır. Öğretim yönü de belirleyicidir; uzun yıllar ders verdi ve birçok icracı yetiştirdi. Öğretiminde topluluk çalışması bireysel çalışmanın ayrılmaz parçası sayılır.
Bu bakış bugün de geçerlidir; toplulukta çalmayan bir kursiyerin denge duygusu eksik kalır. Kayıtları dinlenirken solo ve topluluk kayıtlarının birlikte izlenmesi önerilir. İki kayıt arasındaki tavır farkı yöntemi açıkça gösterir.
Yönettiği topluluğun kayıtları o dönem için alışılmadık bir netlik taşır. Bu netlik, ilerleyen yıllarda yaygınlaşacak dönem icrası anlayışının erken bir işareti olarak okunabilir.
Derslerimizde bu kayıtlar, doku bilinci ve ortak cümle sonu örnekleri olarak kullanılır.