Gregor Piatigorsky, yirminci yüzyılın ilk yarısında viyolonselin en tanınan icracılarındandı. Genç yaşta büyük bir orkestrada grup şefliği yaptı ve sonra solo kariyerine yöneldi. Bu geçmiş yorumunda açıkça duyulur. Cümleleri geniş kurar ve orkestral bir doku duygusunu solo çalarken de korur.
Tonu kalın ve taşıyıcıdır; küçük ayrıntılardan çok büyük çizgiye önem verir. Vibratosu geniştir ve dönemin genel eğilimiyle uyumludur. Portamento kullanımı serbesttir; bugünün ölçüsüne göre belirgin sayılır. Bu kullanım kusur değil, dönemin üslup anlayışının bir parçasıdır.
Piatigorsky çağdaş bestecilerle çalıştı ve kendisine yazılan eserleri seslendirdi. Ayrıca oda müziğine önemli bir alan ayırdı ve düzenli topluluk çalışmaları yürüttü. Öğretmenlik yönü de güçlüdür; uzun yıllar ders verdi ve birçok icracı yetiştirdi. Öğretiminde teknik ayrıntıdan çok sahne varlığı ve anlatım öne çıkar.
Kayıtları dinlenirken bu tercih göz önünde tutulmalıdır. Bugünün netlik anlayışıyla karşılaştırıldığında bazı pasajlar serbest duyulabilir. Bu serbestlik, cümlenin bütününü öne çıkarma tercihinin sonucudur.
Kayıtlarının bir bölümü oda müziği ortaklıklarıyla yapılmıştır. Bu kayıtlar solo icrasıyla yan yana dinlendiğinde, aynı icracının topluluk içinde tavrını nasıl değiştirdiği açıkça duyulur.
Derslerimizde bu kayıtlar, geniş cümle kurma ve sahne anlatısı örnekleri olarak dinletilir.