Orkestrada çalgı gruplarının yerleşimi tek bir standarda bağlı değildir. Birkaç farklı düzen kullanılır ve tercih şefe, salona ve repertuvara göre yapılır. En yaygın düzende yaylılar şefin önünde yarım daire biçiminde oturur. Birinci kemanlar solda, ikinci kemanlar onların yanında yer alır.
Viyolalar sağa doğru, viyolonseller ise en sağda konumlanır. Kontrbaslar viyolonsellerin arkasında ya da yanında durur. Bu düzenin nedeni bas hattının bir arada tutulmasıdır. Başka bir düzende ikinci kemanlar sağa alınır ve birinci kemanların karşısına geçer.
Bu yerleşim, iki keman grubu arasındaki karşılıklı yazıyı görünür kılar. Klasik ve erken romantik repertuvarda bu düzen sık tercih edilir. Viyolonsel grubu bu durumda merkeze yakın bir yere kayar. Yerleşim değişikliği icracıyı doğrudan etkiler.
Kimin duyulacağı, kimin görüleceği ve giriş işaretlerinin nereden geleceği değişir. Bu nedenle prova başında düzen kontrol edilir ve alışılır. Salon akustiği de belirleyicidir; kuru bir salonda gruplar birbirine yaklaştırılır.
Kontrbasların yeri de viyolonsel grubunu doğrudan etkiler. Arkada duran bir bas grubu bas hattını destekler; yanda durduğunda ise iki hat arasındaki zamanlama farkı belirginleşir.
Derslerimizde topluluk çalışmasında oturma düzeni ve duyum ilişkisi ayrıca ele alınır.