Mischa Maisky, yirminci yüzyılın iki büyük viyolonselcisiyle çalışmış olmasıyla tanınır. Bu iki eğitmen farklı geleneklerden geliyordu ve yaklaşımları belirgin biçimde ayrışıyordu. Biri geniş anlatım ve sahne varlığını öne alıyordu. Diğeri ton üretimi ve büyük çizgiyi merkeze koyuyordu.
Maisky'nin yorumu bu iki kaynağın birleşiminden doğar. Tonu kalın ve taşıyıcıdır; vibratosu geniştir. Zaman esnetmesini serbest kullanır ve cümle içinde belirgin hızlanmalar yapar. Bu tercihler bazı dinleyicilerde tartışma yaratır.
Ancak tercihler tutarlıdır; aynı eserin farklı kayıtlarında benzer yerlerde görünür. Repertuvarı geniştir ve Bach süitlerinden romantik konçertolara uzanır. Bach kayıtları özellikle tartışılır; romantik bir anlatım anlayışı taşırlar. Bu, tarihsel icra anlayışının yaygınlaştığı bir dönemde bilinçli bir karşı duruştur.
Kursiyer için buradaki ders, tek bir doğru yorumun bulunmadığıdır. Aynı eser için farklı ve tutarlı yaklaşımlar bir arada var olabilir. Dinleme çalışmasında bu kayıtlar dönem çalgısı kayıtlarıyla yan yana konur.
Kayıtlarının bir bölümü aile içinden müzisyenlerle yapılmış oda müziği çalışmalarıdır. Uzun süreli ve yakın bir ortaklığın giriş anlarına ve zaman esnetmesine etkisi bu kayıtlarda duyulur.
Derslerimizde bu karşılaştırma, yorum tercihlerinin gerekçelendirilmesi için kullanılır.