Basılı bir notada birden çok elin izi bulunur. Bestecinin yazdıkları, editörün eklediği öneriler ve bazen önceki sahiplerin kalem notları. Bunları ayırt etmek icracının ilk işidir. Ayrım yapılmadığında bir öneri, bestecinin isteği sanılabilir.
İyi hazırlanmış baskılarda ayrım görsel olarak yapılır. Editör eklemeleri parantez içine alınır ya da kesik çizgiyle gösterilir. Parmak numaraları neredeyse her zaman editöre aittir; besteci genellikle yazmaz. Yay yönleri karışıktır; bazı besteciler yazar, bazıları yazmaz.
Dinamik işaretleri çoğunlukla besteciye aittir ama eklemeler de yapılır. Metronom değerleri dikkat ister; eserin yazıldığı dönemde metronom olmayabilir. Bu durumda değer sonradan eklenmiştir ve bağlayıcı değildir. Eleştirel rapor bu ayrımları açıklar ve okunması gerekir.
Ayrım yapıldıktan sonra kursiyer kendi kararlarını yazar. Bu kararlar farklı renkte bir kalemle işaretlenir. Böylece nota üzerinde üç katman bir arada okunabilir hâle gelir.
Eski baskılarda ayrım her zaman yapılmamıştır. Yirminci yüzyıl başına ait birçok baskıda editör eklemeleri bestecinin yazısıyla aynı biçimde basılmıştır ve ayırt edilemez.
Derslerimizde nota üzerinde besteci, editör ve kursiyer katmanları ayrı ayrı işaretlenir.