Yirminci yüzyılın ikinci yarısında çağdaş müziğe odaklanan topluluklar yaygınlaştı. Bu topluluklar genellikle küçüktür; on ile yirmi müzisyen arasında değişir. Küçük olmalarının pratik nedenleri vardır. Çağdaş eserler çoğu zaman alışılmadık kadrolar ister.
Bu kadrolar büyük bir orkestradan seçilerek kurulabilir ama esneklik sınırlıdır. Küçük bir topluluk her eser için kadrosunu yeniden düzenleyebilir. İkinci neden prova süresidir. Çağdaş eserler daha uzun prova ister; işaretler çözülmeli, teknikler denenmelidir.
Büyük bir orkestranın takvimi bu süreyi çoğu zaman karşılamaz. Üçüncü neden bestecilerle kurulan ilişkidir. Küçük topluluklar besteciyle doğrudan çalışabilir ve eseri birlikte geliştirebilir. Bu ilişki eserin yazılma sürecini de etkiler.
Viyolonsel bu topluluklarda sık kullanılan bir çalgıdır. Geniş bölgesi ve renk çeşitliliği çağdaş yazıya elverişlidir. Bu nedenle çağdaş repertuvara ilgi duyan kursiyerler için önemli bir çalışma alanıdır.
Bu topluluklarda partisyon okuma zorunlu hâle gelir. Kadro küçük olduğu için her müzisyen bütünü izler ve kendi partisini dokunun tamamına göre konumlandırır.
Derslerimizde çağdaş repertuvar ve topluluk çalışması, ilgi duyan kursiyerler için ayrıca planlanır.