Yavaş çalışma teknik gelişimin en güvenilir yollarından biridir. Hatasız çalınabilen en yavaş tempoda yapılan tekrar kalıcı olur. Buna karşılık yavaş çalışmanın bir sınırı vardır ve bu sınır az konuşulur. Bir cümle belirli bir hızın altına indiğinde müzikal bağını yitirir.
Sesler artık bir çizgi oluşturmaz; birbirinden bağımsız olaylara dönüşür. Bu noktada kursiyer notaları öğrenir ama cümleyi öğrenmez. Sonuçta hedef tempoya çıkıldığında çizgi kendiliğinden kurulmaz. Sınırı belirlemenin pratik bir ölçütü vardır.
Cümle yavaş tempoda söylenebiliyorsa hız yeterlidir. Söylenemiyorsa fazla yavaşlanmıştır ve tempo biraz artırılır. İkinci ölçüt nefes planıdır; yavaş tempoda cümleler uzar ve yay dağılımı değişir. Bu nedenle yavaş çalışmada kullanılan dağılım hedef tempoda geçerli olmayabilir.
Çözüm iki ayrı plan yazmaktır. Üçüncü ölçüt süredir; bütün seans yavaş tempoda geçirilmez. Her seansın sonunda pasaj hedef temponun yakınında bir kez denenir.
Yavaş çalışma sırasında vibrato da ayrıca düşünülür. Çok yavaş tempoda vibrato genişler ve alışkanlık hâline gelir; hedef tempoda bu genişlik cümleyi ağırlaştırır.
Derslerimizde yavaş çalışma, söylenebilirlik ölçütü ve hedef tempo denemesiyle birlikte sürdürülür.