Flajole, telin belirli noktalarına hafifçe dokunarak üretilen ince ve şeffaf seslerdir. Tel bastırılmaz; parmak yalnızca yüzeye değer. Bu dokunuş telin belirli bir bölünmede titreşmesini sağlar. Sonuçta temel sesin yerine üst tonlardan biri duyulur.
İki tür flajole vardır. Doğal flajole, açık telin bölünme noktalarında üretilir ve tek parmakla çalınır. Telin ortası, üçte biri ve dörtte biri en kolay bulunan noktalardır. Yapay flajole ise iki parmakla üretilir.
Bir parmak teli tam bastırır ve yeni bir temel ses kurar. Diğer parmak bu yeni telin bölünme noktasına hafifçe dokunur. En yaygın kullanım, iki parmak arasında dörtlü aralık bırakmaktır. Bu yerleşim iki oktav yukarıda bir ses üretir.
Flajolede yay ayarı belirleyicidir. Ağırlık azaltılır, hız artırılır ve temas noktası köprüye yaklaştırılır. Bu ayar yapılmazsa ses çıkmaz ya da çatlar.
Flajole entonasyonu da ayrı bir konudur. Doğal noktalar sabittir ama yapay flajolede iki parmak arasındaki aralık bozulursa ses ya çıkmaz ya da beklenenden farklı bir perdede duyulur.
Derslerimizde flajole, doğal noktaların bulunmasıyla başlar ve yay ayarıyla birlikte çalıştırılır.