Sonat formu, klasik dönemden bu yana bölüm yazımının en yaygın çerçevesidir. Form üç bölmeden oluşur: sergi, gelişme ve yeniden sergi. Sergi bölmesinde iki ana malzeme tanıtılır ve bunlar farklı tonlarda durur. Birinci malzeme genellikle kararlı, ikincisi daha şarkı söyleyendir.
Bu karşıtlık bölümün gerilimini kurar. Gelişme bölmesinde malzeme parçalanır ve farklı tonlardan geçirilir. Burada dinleyici bilinen bir zeminde değildir; belirsizlik bilinçli olarak üretilir. Yeniden sergide malzeme geri döner ama bu kez aynı tonda toplanır.
Bu toplanma çözülüş duygusunu yaratır. İcracı için bu harita doğrudan bir yorum aracıdır. Aynı tema iki kez duyulur; ikinci söyleyiş birincinin tekrarı gibi çalınmaz. Gelişme bölmesinde tempo esnemesi ve dinamik aralık genişletilir.
Geçiş bölümleri hazırlık niteliğindedir ve tema kadar öne çıkarılmaz. Kursiyer nota üzerine bölme sınırlarını yazar ve her bölme için bir yoğunluk değeri belirler.
Sergi bölmesinin tekrarı da bir karardır. Yazılı tekrar uygulandığında bölüm uzar ama yapı daha net duyulur; atlandığında ise gelişme bölmesi daha erken gelir ve gerilim öne kayar.
Derslerimizde sonat formundaki bölümler, bölme sınırları işaretlenerek ve yoğunluk planı yazılarak çalıştırılır.