Sarabande süitin ağır bölümüdür ve genellikle ağırlık merkezi olarak görülür. Ancak sarabandeyi kuran şey yavaşlık değil, vurgunun yerleşimidir. Üç zamanlı bir ölçüde vurgu ikinci vuruşa kayar. Bu kayma, bölüme kendine özgü bir duraklama duygusu verir.
Dinleyici birinci vuruşta ilerlemeyi bekler ama ikinci vuruşta tutulur. Bu beklenti kırılması sarabandenin bütün karakterini üretir. Vurgu ses gücüyle değil, süreyle kurulur; ikinci vuruş hafifçe uzatılır. Güç kullanımı bölümü sertleştirir ve dans duygusunu bozar.
Sarabandelerde çok sesli yazı sıktır ve akorlar sık kullanılır. Akor çalarken hangi sesin taşınacağı önceden kararlaştırılır. Genellikle en üst ses melodiyi taşır ama her zaman böyle olmaz. Akorun kırılma yönü ve hızı da bir yorum kararıdır ve yazılır.
Süsleme sarabandede beklenir; özellikle tekrarlarda değişiklik yapılır. Süslemeler ritmi ağırlaştırmadan ve ikinci vuruş vurgusunu gizlemeden yerleştirilir.
Sarabandenin süslemesi de ikinci vuruş vurgusuna bağlı kurulur. Vurgunun düştüğü sesin süslenmesi karakteri güçlendirir; başka bir yere konan süsleme ise vurguyu gizler ve bölümü sıradanlaştırır.
Derslerimizde sarabande, ikinci vuruş vurgusunun süreyle kurulması ve akor dengesiyle çalıştırılır.