Prelüd sözcüğü, öncesinde çalınan anlamına gelir. Başlangıçta bu bölümler gerçekten bir hazırlıktı; icracı çalgıyı ve tonu tanıtırdı. Zamanla prelüdler bağımsız birer bölüme dönüştü ve kendi yapılarını kazandı. Süitlerde prelüd tek dans olmayan bölümdür ve serbest yazılır.
Bu serbestlik icracıya alan açar ama aynı zamanda sorumluluk yükler. Dans bölümlerinde karakteri ölçü ve vurgu belirler; prelüdde böyle bir çerçeve yoktur. Dolayısıyla yönü icracı kurar. Çoğu prelüd tek bir doku üzerine yazılır: kırık akorlar, ölçekler ya da tekrar eden bir kalıp.
Bu tekdüzelik bir tuzaktır; her nota eşit ağırlıkta çalındığında bölüm düzleşir. Çözüm armonik haritayı çıkarmaktır. Kursiyer akor değişimlerini işaretler ve gerilimin nerede biriktiğini yazar. Sonra bu haritaya göre dinamik ve tempo esnemesi planlanır.
Pedal sesler ve uzun tutulan bas notaları doruk hazırlığının işaretidir. Prelüd bu haritayla çalışıldığında bir alıştırma olmaktan çıkar.
Prelüdlerde ezber de ayrı bir sorun üretir. Tekrar eden doku içinde hangi ölçüde olunduğu kolayca kaybedilir; armonik harita bu yüzden yalnız yorum için değil, ezber güvenliği için de çıkarılır.
Derslerimizde prelüd çalışması, armonik harita çıkarılarak ve doruk planı yazılarak yürütülür.