Konum değiştirirken parmak tel üzerinde kayar ve bu kayma bazen duyulur. Duyulan kayma iki farklı biçimde değerlendirilir. Birincisi kusurdur; istenmeden oluşmuş ve çizgiyi bozmuştur. İkincisi ifade aracıdır; bilinçli olarak kurulmuş ve iki sesi bağlamıştır.
İkisi arasındaki fark niyet değil, uygulamadır. İfade aracı olarak kullanılan kaymanın üç özelliği vardır. Birincisi yönü ve süresi önceden kararlaştırılmıştır. İkincisi hızı sabit değildir; genellikle sonuna doğru yavaşlar.
Üçüncüsü hangi parmakla yapılacağı seçilmiştir. Kayma alt parmakla mı üst parmakla mı yapılacak sorusu, sesin rengini doğrudan değiştirir. İstenmeyen kaymalar ise farklı bir soruna işaret eder. Genellikle parmak baskısı geçiş anında azaltılmamıştır.
Çözüm, geçiş başlarken baskıyı hafifletmek ve varış noktasında yeniden kurmaktır. Bu hafifletme ayrı bir alıştırma olarak çalışılır. Romantik repertuvarda bilinçli kayma beklenen bir üslup öğesidir; barok repertuvarda ise seyrek kullanılır.
Kayma hızının cümle içindeki yeri de düşünülür. Cümle sonuna doğru yapılan bir kayma çözülüş duygusu verir; cümle başında yapılan aynı hareket ise girişi tereddütlü gösterir.
Derslerimizde kayma çalışması, baskı hafifletme alıştırması ve yazılı ifade kararlarıyla yürütülür.