Kadans, konçerto içinde orkestranın sustuğu ve solistin tek başına kaldığı bölümdür. Başlangıçta bu bölüm yazılmazdı; solist o anda kurardı. Amaç eserin malzemesini serbest bir biçimde toplamak ve teknik olanakları göstermekti. Zamanla besteciler kadansları yazmaya başladı ve serbestlik daraldı.
Bugün her iki durum da karşımıza çıkar. Yazılı kadanslar eserin bir parçası gibi çalışılır ve değiştirilmez. Yazılı olmayanlarda ise icracı bir seçim yapar. Hazır bir kadans kullanabilir ya da kendi kadansını kurabilir.
Kendi kadansını kuran kursiyer önce eserin temalarını çıkarır. Sonra bu temalardan hangilerinin kadansta görüneceğine karar verir. Kadansın uzunluğu eserin ölçeğine göre belirlenir; bölümü aşan bir kadans dengeyi bozar. Yapı bakımından kadans genellikle bir doruğa yürür ve uzun bir trille orkestraya işaret verir.
Bu tril, orkestranın girmesi için bilinen bir işarettir. Kadans ezberlenir ama serbest duyulacak biçimde çalınır.
Kadans ezberi ayrıca çalışılır çünkü orkestra desteği yoktur. Tek başına kalan icracı için bu bölüm hafıza açısından en riskli yerdir; bağlanma noktaları önceden belirlenir.
Derslerimizde kadans çalışması, tema seçimi ve doruk planı yazılarak yürütülür.