Notada kullanılan dinamik işaretleri mutlak bir ses düzeyini göstermez. Bunlar göreceli değerlerdir ve eserin bütünü içinde anlam kazanır. Bir eserdeki en yumuşak düzey, başka bir eserde orta düzey sayılabilir. Bu nedenle icracı her eser için kendi ölçeğini kurar.
Ölçek genellikle altı basamak olarak düşünülür. En alt basamak duyulabilirliğin sınırında, en üst basamak tonun bozulmadığı en güçlü düzeydedir. Aradaki basamaklar eşit aralıklarla dağıtılır. Bu dağıtım yapılmadığında dinamikler iki uca sıkışır.
Çoğu kursiyerde orta basamaklar kullanılmaz ve eser düzleşir. Çalışma yöntemi ölçekleme alıştırmasıdır. Tek bir uzun ses altı farklı düzeyde çalınır ve kaydedilir. Kayıt dinlenir ve basamakların gerçekten farklı olup olmadığına bakılır.
İkinci aşamada eserdeki dinamik işaretleri bu basamaklara eşlenir. En güçlü düzeyin nerede kullanılacağı önceden belirlenir. Bu nokta bir kez kullanılır; her doruğa aynı düzeyi vermek etkiyi silikleştirir.
Ölçek salona göre de yeniden ayarlanır. Kuru bir salonda en alt basamak duyulmaz hâle gelebilir; bu durumda bütün ölçek yukarı kaydırılır ve aralıklar korunur.
Derslerimizde dinamik ölçekleme, altı basamaklı bir plan yazılarak ve kayıtla denetlenerek çalıştırılır.