Yaylı çalgı yazısında olağan tekniklerin dışına çıkan birçok efekt bulunur. Bunlardan biri yayın çubuk kısmıyla tele vurmaktır. Bu teknik kuru ve perdesiz bir ses üretir ve orkestra yazısında sık kullanılır. Uygulamada çubuğun tele değme açısı belirleyicidir.
Düz bir vuruş çubuğa zarar verebilir; hafif eğik bir açı hem sesi hem çubuğu korur. Değerli bir yayla bu teknik uygulanmaz; genellikle ikinci bir yay bulundurulur. Başka bir efekt, tele köprünün arkasından yay çekmektir. Bu bölge belirsiz perdeli ve metalik bir ses verir.
Üçüncü bir efekt, telin üzerine parmak koymadan yay çekerek üst ton üretmektir. Çağdaş yazıda bu teknikler ayrıntılı işaretlerle belirtilir. Besteci çoğu zaman notanın başına bir açıklama ekler. Kursiyer bu açıklamaları çalmadan önce çözer.
Efektlerin hiçbiri çalgıya kalıcı zarar vermez; ancak yay için dikkat gerekir. Her efekt eserin dışında ve tek başına denenir. Eser içinde ilk kez denenen bir efekt hem sesi hem güveni bozar.
Bu efektlerin çoğu tek başına duyulmaz ve doku içinde işlev kazanır. Bu nedenle çalışırken kayıt dinlenir; efektin orkestra içinde nasıl duyulduğu bilinmeden ölçüsü ayarlanamaz.
Derslerimizde çağdaş efektler, eserden bağımsız kısa alıştırmalarla tanıtılır.