Viyolonsel, koro ve solo ses eşliğinde sık kullanılan bir çalgıdır. Bunun akustik bir nedeni vardır; çalgının bölgesi insan sesine yakındır. Bu yakınlık bir avantaj ve bir risk taşır. Avantaj renk uyumudur; iki ses kolayca kaynaşır.
Risk örtmedir; aynı bölgede çalan viyolonsel sözü duyulmaz kılabilir. Bu risk birkaç kararla yönetilir. Birincisi bölge seçimidir; söz sürerken viyolonsel farklı bir bölgeye çekilir. İkincisi doku seyrekliğidir; söz cümlelerinin arasındaki boşluklar kullanılır.
Üçüncüsü dinamiktir; şarkıcının en yumuşak düzeyi ölçüt alınır. Dördüncüsü vibratodur; yoğun vibrato dikkati çalgıya çeker. Beşincisi artikülasyondur; nota başları yumuşatılır ve ünsüzlerle çakışma azaltılır. Sözlü eserde metin de okunur.
Metni bilmeyen bir eşlikçi, hangi sözcüğün vurgulanacağını bilemez. Provada bu vurgular birlikte işaretlenir. Bu çalışma, yaylı çalgıcının cümle anlayışını da doğrudan geliştirir.
Bu repertuvarda dil de dikkate alınır. Söz yabancı bir dildeyse eşlikçi çeviriyi okur; vurgulanacak sözcükleri bilmeyen bir çalgıcı cümle yönünü kuramaz.
Derslerimizde sözlü eser eşliği, metin okuma ve bölge seçimi kararlarıyla çalıştırılır.